The main title Svijet (World) used to be a popular illustrated magazine in Yugoslavia, finally shutting down in 2017 after having survived the fall of the Socialist Federation and many editorial incidents. For many years after 1991, the lifestyle magazine was an icon remembering the irreversible past. It constituted the notions of “the good old times”, opposing the challenging realities of the present and the unstable future. It also gave birth to another Balkan phenomenon – yugonostalgia, the longing for old Yugoslavian lifestyle and mentality, socialism and Marshall Josip Broz Tito; himself the perfect presentation of the unity of Southern Slavs. My project unveils the phenomenon of yugonostalgia and the end of “yugoslavian svijet”- the socialist common land from before the Balkan wars. It is a visual tale of the identity crisis and confusion of citizens living in the places formed after the breakup of the communist regime. It is a series of stories, presenting people emotionally struggling to see themselves through the ethnic prism due to being raised under Tito’s regime. Stories of emotional conflict of Serbs from Serbia, who were simultaneously citizens of Yugoslavia (the same going for Croats and other Post-Yugoslav nations). Yugonostalgia, however, does not only refer to the past. It is also very heavily rooted in the present, where current politics is failing to the point of bringing back the old myths, putting them up on a pedestal as a distraction from the unstable present.

 

Tytułowy Svijet (Świat) to popularne w dawnej Jugosławii, ilustrowane czasopismo, które przetrwało rozpad socjalistycznej federacji i po wielu wydawniczych perypetiach zostało zamknięte dopiero w 2017 roku. Przez wszystkie lata po 1991 roku lifestyle’owy magazyn był w symboliczny sposób obiektem pamięci o bezpowrotnie minionej przeszłości. Odwoływał się on do konglomeratu wyobrażeń o „starych, szczęśliwych czasach” przeciwstawianych trudnej teraźniejszości i niepewnej przyszłości. Z tego samego zespołu wyobrażeń wyrasta inny bałkański fenomen, jakim jest jugonostalgia – tęsknota za dawną Jugosławią, socjalizmem oraz marszałkiem Josipem Broz Tito, uosabiającym mit jedności południowych Słowian. Mój cykl fotografii dotyka fenomenu jugonostalgii i końca „jugosłowiańskiego svijeta” – wspólnej socjalistycznej ojczyzny sprzed bałkańskich wojen. Jest wizualną opowieścią o tożsamościowej dezorientacji mieszkańców państw powstałych po rozpadzie komunistycznej federacji. To zapis sytuacji, w której ludzie urodzeni i wychowani w państwie Tity mają dziś emocjonalny problem z postrzeganiem siebie przez prosty etniczny pryzmat. Serb z Serbii, czujący się Serbem z Jugosławii (dotyczy to również Chorwatów czy innych pojugosłowiańskich nacji), doświadcza wewnętrznego rozdarcia. Jugonostalgia zwrócona jest nie tylko w przeszłość. Jest mocno osadzona w teraźniejszości, w której polityka narodowego odrodzenia jest na tyle nieudana, że przywołuje się dawne mity i stawia je na piedestale tylko po to, aby odwrócić uwagę od niepewnego tu i teraz.

text: Jerzy Piatek, translation: Karolina Wojciechowska, Katherine Field

© Dominik Wojciechowski

2015 – ongoing